Skip to content Skip to footer

NIEDOCZYNOŚĆ TARCZYCY I HASHIMOTO – badania laboratoryjne

Najważniejsze badania laboratoryjne, które wykonuje się przy podejrzeniu niedoczynności tarczycy:

  • oznaczenie stężenia TSH

TSH – hormon przysadki mózgowej, sterujący pracą szeregu gruczołów dokrewnych, w tym tarczycy.

TSH jest zwiększone w pierwotnej niedoczynności tarczycy, zmniejszone zaś w „przysadkowej” niedoczynności tarczycy. Poziom TSH mieści się między 0,27 a 4,2 mj/l. W przypadku gdy zawartość TSH we krwi przewyższa 4,2 mj/l mówi się o niedoczynności tarczycy. Poziom TSH w organizmie uzależniony jest od dwóch wydzielanych przez tarczycę hormonów – T3 (trjjodotyronina) i T4 (tyroksyna).

  • oznaczenie stężenia hormonu FT3 (Free T3=wolne T3)

T3 to hormon tarczycy (trijodotyronina)

Oznaczenie FT3 wskazuje jaka część hormonu T3 nie jest związana z białkami

Każde laboratorium przyjmuje własne normy, ponieważ w dużym stopniu zależą one od stosowanej metody i badanej populacji. Orientacyjne przedziały prawidłowych stężeń. od 2,25 do 6pmol/l czyli od 1,5 do 4 ng/l. Obniżone przy niedoczynności tarczycy.

  • oznaczenie stężenia hormonu  FT4 (Free T4=wolne T4)

T4 to hormon tarczycy( tyroksyna).

Oznaczenie FT4 wskazuje jaka część hormonu T4 nie jest związana z białkami.

Każde laboratorium przyjmuje własne normy, ponieważ w dużym stopniu zależą one od stosowanej metody i badanej populacji. Orientacyjne przedziały prawidłowych stężeń: od 10 do 25pmol/l czyli od 8 do 20 ng/L. Obniżone przy niedoczynności tarczycy.

  • badanie USG tarczycy

W przypadku podejrzenia autoimmunologicznego zapalenia tarczycy typu Hashimoto wykonuje się również badania krwi na obecność:

  • Przeciwciał przeciwko tyreoperoksydazie (anty-TPO)
  • Przeciwciał przeciwko tyreoglobulinie (anty-TG)

Należy podkreślić, że niedoczynność tarczycy rozpoznaje lekarz specjalista endokrynolog na podstawie badania lekarskiego, oceny objawów klinicznych oraz wyników badań laboratoryjnych.

Wiele badań pozwala ocenić również, czy obecne są już powikłania niedoczynności tarczycy, zwiększające ryzyko rozwinięcia się choroby niedokrwiennej serca i udaru mózgu. Jest to m.in. ocena diety, oznaczenie lipidów we krwi i parametrów biochemicznych czynności nerek, EKG.

Bibliografia:

1.Choroby wewnętrzne pod redakcją prof. dr. hab. Andrzeja Szczeklika, Medycyna Praktyczna, Kraków 2005.

2. Notatki własne z wykładów.

Photo:iStock

Sklep czasowo zamknięty