Skip to content Skip to footer

SZAŁWIA LEKARSKA

SZAŁWIA LEKARSKA – zioło siły i mądrości!

Uważana za lek uniwersalny, warto ją mieć w każdym domu, szczególnie w okresie jesienno-zimowym!

Powstało nawet przysłowie: że „śmierć tego nie ubodzie, u kogo szałwia w ogrodzie”.

Szałwia ma duże, fiołkowe kwiaty i szarozielone, kosmate liście, które wydzielają silny zapach, podobny do zapachu kamfory.

Surowcem leczniczym są liście szałwii.

Ma uniwersalne właściwości lecznicze!

Najczęściej stosowana jest zewnętrznie do płukania gardła i jamy ustnej w stanach zapalnych ( działanie przeciwbakteryjne).

Warto wiedzieć, że szałwię można stosować także wewnętrznie w postaci naparu lub odwaru.

SZAŁWIA LEKARSKA:

➡️stymuluje trawienie

➡️reguluje perystaltykę jelit

➡️łagodzi wzdęcia, bóle brzucha

➡️zmniejsza biegunkę

➡️zmniejsza stężenie cukru we krwi

➡️działa rozgrzewająco i wysuszająco

➡️zmniejsza nadmierną potliwość ciała

➡️żucie liści szałwi wzmacnia dziąsła i leczy paradontozę

➡️działa bakteriobójczo i przeciwbólowo

➡️jest pomocna w stanach zapalnych górnych dróg oddechowych oraz skóry

➡️w chorobach wątroby i nerek

O herbacie z szałwii pisał również w swojej słynnej książce o terapii raka pt. ” Kuracja BREUSSA” austriacki naturopata Rudolf Breuss:

Cyt.: „Uważam herbatę z szałwii za jedną z najważniejszych, którą powinno się pić przez całe życie. Nie na darmo pisał jeden z rzymskich mędrców: ” Po co umierać, skoro w ogrodzie rośnie szałwia?”.

Polecam Wam serdecznie na zimowe wieczory herbatkę z szałwii oraz książkę Rudolfa Breussa!

Bibliografia:

  1. Rośliny lecznicze ATLAS ; Jadwiga Anioł-Kwiatkowska, Stanisław Kwiatkowski, Witold Berdowski; Arkady Warszawa 1993 r.
  2. Zioła i ich stosowanie. Historia i współczesność; B. Kuźnicka, M. Dziak; PZLW, Warszawa 1992 r.

Photo: Freepik.com

Sklep czasowo zamknięty